آیا کمبود خواب باعث افزایش وزن می شود؟، ما مطالعه ای را ارائه کردیم که نشان داد کاهش خواب می تواند میزان کاهش چربی بدن را به نصف کاهش دهد، در حالی که کاهش توده بدون چربی را تشدید می کند. برای اینکه بینش بهتری نسبت به آنچه در حال رخ دادن است داشته باشند، محققان پس از یک شب کم خوابی از افراد بیوپسی چربی و عضله گرفتند. از نظر ژنهایی که روشن و خاموش میشدند، امضاهای مولکولی کشف شد که نشان دهنده تجزیه عضلات و تجمع چربی است. با این حال، این پس از یک شبانه روز بود، و در مطالعه کاهش وزن، گروههای دارای محدودیت خواب در نهایت کمی بیشتر از پنج ساعت در شبانه روز داشتند. در مورد سناریوی واقعی تر، مانند خوابیدن فقط یک ساعت در شبانه روز، چطور؟
بزرگسالان دارای اضافه وزن به طور تصادفی به هشت هفته رژیم غذایی با کالری محدود یا همان رژیم غذایی همراه با تنها پنج روز در هفته یک ساعت در شب خواب کمتر تقسیم شدند. گروهی که دارای محدودیت خواب بودند در روزهای هفته یک ساعت در روز خواب کمتری داشتند، اما در آخر هفته یک ساعت بیشتر می خوابیدند. بنابراین به طور کلی، آنها فقط سه ساعت از خواب خود را در هفته کاهش می دهند. آیا همین چند ساعت در هفته تفاوتی در کاهش وزن ایجاد می کند؟ در مقیاس، نه.
اما در گروه خواب طبیعی، 80 درصد کاهش وزن مربوط به چربی بود. در حالی که در گروهی که فقط چند ساعت خواب در هفته نداشتند، برعکس بود – 80 درصد از دست دادن لاغر بود. این نشان میدهد که چند ساعت خوابیدن در آخر هفتهها کافی نیست، و ممکن است در واقع بر اساس تأثیر «جت لگ اجتماعی» که در ویدیوی قبلی بررسی کردم، به این مشکل کمک کند: مضرات متابولیک شیفت های شب و وعده های غذایی نامنظم.
یک مطالعه مقایسه ای برای بچه ها طراحی شد، اما دوره های خواب فقط یک هفته طول کشید. کودکان 8 تا 11 ساله به طور تصادفی انتخاب شدند تا زمان خواب خود را 1.5 ساعت در شب به مدت یک هفته افزایش یا کاهش دهند و سپس هفته بعد تغییر کنند. آنها در روزهایی که کمتر می خوابیدند به طور متوسط 134 کالری بیشتر می خوردند و در آن هفته حدود نیم پوند در مقایسه با هفته ای که بیشتر می خوابیدند اضافه وزن داشتند. سپس این سوال پیش میآید: آیا خواب بیشتر باعث کاهش وزن میشود؟ وقتی صحبت از چربی بدن به میان می آید، آیا می توانیم آن را بخوابانیم؟
مزیت مطالعات مداخلهای این است که میتوانید علت و معلول را نشان دهید، اما مطالعات مشاهدهای به شما امکان میدهد تا افراد و رفتارهای آنها را در یک بازه زمانی طولانیتر به راحتی ردیابی کنید. به عنوان مثال، محققان گروهی از افراد دارای اضافه وزن را دنبال کردند که به طور متوسط کمتر از شش ساعت خواب در شب را برای بیش از پنج سال شروع کردند. در طول آن مدت، حدود نیمی از آن برنامه را حفظ کردند، اما نیمی دیگر مدت خواب خود را تا هفت یا هشت ساعت در شب افزایش دادند و در نهایت پنج پوند چربی کمتری اضافه کردند. مطالعهای با عنوان «عادات خواب میزان کاهش چربی را در بزرگسالانی که در معرض محدودیت کالری متوسطی قرار دارند پیشبینی میکند» نشان داد که هر ساعت خواب اضافی در شب با 1.5 پوند کاهش وزن اضافی در یک دوره حدوداً 3 تا 6 ماهه مرتبط است. با این حال، این مانند تصادفی کردن افراد به خواب اضافی نیست. شاید آنها بیشتر می خوابیدند زیرا بیشتر ورزش می کردند و این دلیل واقعی کاهش وزن آنهاست؟
به خواب رفتن افراد از حدود 5.5 ساعت تا هفت ساعت می تواند منجر به کاهش کلی اشتها در طی دو هفته شود، به خصوص برای غذاهای شیرین و شور. یک مطالعه چهار هفتهای که باعث شد افراد کمخواب حدود یک ساعت بیشتر در شب بخوابند، در مقایسه با گروه کنترل، روزانه حدود دو قاشق غذاخوری شکر کمتری مصرف کردند. اما این به هیچ تغییری در ترکیب بدن تبدیل نشد. از سوی دیگر، یک مطالعه 12 هفته ای، تصادفی کردن افراد دارای اضافه وزن و چاق به یک مداخله کاهش وزن با یا بدون جزء خواب، نشان داد که گروه خواب به طور قابل توجهی سریعتر وزن کم کردند.
یک نظرسنجی مقطعی ملی نرخ چاقی کمتری را در میان بچههایی در خانوادههایی که به طور منظم با هم به عنوان یک خانواده شام میخوردند، خواب کافی و زمان محدودی برای نمایش صفحه نمایش داشتند، نشان داد. بنابراین، محققان هاروارد تصمیم گرفتند این رفتارها را مورد آزمایش قرار دهند. یک کارآزمایی تصادفی شش ماهه برای بهبود روال های خانگی برای پیشگیری از چاقی در میان کودکان خردسال منجر به کاهش BMI شد. به طور معمول، از بین بردن تأثیرات مداخلات چند جزئی دشوار است، اما در این مورد، توصیهها برای محدود کردن تماشای کلی تلویزیون مؤثر نبود و خانوادهها قبلاً شش روز در هفته با هم غذا میخوردند، و این تغییری نکرد. خیلی یا تنها چیزی که آنها توانستند بچه ها را به طور قابل توجهی تغییر دهند، خواب آنها بود، و بنابراین، نتایج بهبود یافته وزن ممکن است حداقل تا حدودی به افزایش میانگین سه چهارم ساعته در خواب شبانه نسبت داده شود.
به طور کلی، بیشتر مداخلات بهبود خواب تمایل به کاهش وزن بهبود یافته داشتند. من مجذوب مطالعهای بودم که این کار را انجام نداد. نکته خوب در مورد مرورهای سیستماتیک (برخلاف مرورهای به اصطلاح “روایی”) این است که آنها به طور کامل شامل ذکر هر مطالعه ای می شوند که برخی از معیارهای از پیش تعیین شده را برآورده می کند. این باعث میشود داوران از انتخاب گیلاس جلوگیری کنند، اما میتواند منجر به گنجاندن برخی از مطالعات عجیب و غریب نیز شود. در این مورد، یک کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده نوازندگی «دجریدو»، ساز بادی بومی استرالیا. افرادی که برای بهبود کیفیت خواب خود به طور تصادفی در گروه didgeridoo قرار گرفتند، وزن کم نکردند، اما در بهبود کیفیت خواب خود (یا احتمالاً همسایگان خود) نیز شکست خوردند.




