پرکاری تیروئید تحت بالینی زمانی رخ می دهد که سطح هورمون محرک تیروئید (TSH) در مقایسه با سطوح طبیعی هورمون های تیروئید مانند تیروکسین (T4) و تری یدوتیرونین (T3) پایین یا غیرقابل تشخیص باشد.
داشتن پرکاری تیروئید تحت بالینی به معنای پرکاری تیروئید (علنی) نیست، اما احتمال ابتلا به آن بیشتر می شود.
پرکاری تیروئید زمانی رخ می دهد که غده تیروئید بیش از حد هورمون های خود (تیروکسین T4 و تری یدوتیرونین T3) را تولید کند.
اصطلاح “subclinical” وضعیتی را توصیف می کند که به اندازه کافی جدی نیست که علائم آشکار ایجاد کند.
هورمون محرک تیروئید (TSH) به عنوان تیروتروپین شناخته می شود.
هورمون محرک تیروئید (TSH) توسط غده هیپوفیز ترشح می شود تا غده تیروئید را برای تولید و آزادسازی هورمون های خود (تیروکسین T4 و تری یدوتیرونین T3) تحریک کند.
اهمیت این دو هورمون (T3 و T4) از آنجا ناشی می شود که برای حفظ متابولیسم بدن، یعنی نحوه تولید و مصرف انرژی بدن از غذا، ضروری هستند.
پرکاری تیروئید تحت بالینی معمولاً یک وضعیت موقتی است، ممکن است طولانی مدت، معمولاً بدون علامت باشد و در برخی موارد ممکن است نیاز به درمان داشته باشد.
هر کسی ممکن است به پرکاری تیروئید تحت بالینی مبتلا شود، اما اغلب در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید که تحت درمان جایگزینی هورمون تیروئید هستند و در افراد مسن بالای 65 سال رخ می دهد.
حدود 0.7٪ از جمعیت ایالات متحده دارای پرکاری تیروئید تحت بالینی با سطح TSH کمتر از 0.1 mIU / L هستند و 1.8٪ از جمعیت دارای سطح TSH کمتر از 0.4 mIU / L هستند که در ایالات متحده غیر معمول نیست. این ممکن است به دلیل آنها باشد. رژیم غذایی غنی از ید
در مناطق و کشورهایی که از کمبود ید در رژیم غذایی خود رنج می برند، پخش می شود.
شیوع پرکاری تیروئید تحت بالینی در افراد بالای 70 سال 15 درصد بیشتر است.
بیشتر اوقات بدون علامت است و گاهی اوقات ممکن است با علائم خفیف پرکاری تیروئید همراه باشد، مانند:
هورمون ها و غدد مختلف بدن در سیستم غدد درون ریز با هم کار می کنند تا سطح TSH در خون را از طریق مکانیسم بازخورد تنظیم کنند.
هیپوتالاموس برای تحریک ترشح TSH از غده هیپوفیز، هورمون آزاد کننده تیروئید (TRH) ترشح می کند که به نوبه خود سلول های تیروئید را تحریک می کند تا T4 و T3 را در جریان خون آزاد کنند.
این دو هورمون در صورت بالا بودن سطح خون از غده هیپوفیز جلوگیری می کنند که TSH بیشتری آزاد کند و در نتیجه چرخه کامل می شود و زمانی که سطح T3 و T4 کاهش می یابد، چرخه دوباره شروع می شود.
تولید هورمون تیروئید آنطور که باید در پاسخ به سطوح پایین TSH کاهش نمی یابد، این امر منجر به سطح پایین TSH، سطوح پایدار T4 و T3 طبیعی می شود و در نتیجه پرکاری تیروئید تحت بالینی ایجاد می شود.
علل شایع پرکاری تیروئید تحت بالینی عبارتند از:
تشخیص تنها بر اساس آزمایش عملکرد تیروئید (کار خون) است.
محدوده طبیعی TSH برای بزرگسالان غیر باردار بین 4.5 mIU/L تا 0.5 mIU/L است.
اگر آزمایش خون انجام داده اید و نتایج نشان می دهد که سطح TSH شما پایین یا غیرقابل تشخیص است و سطح T4 و T3 شما در محدوده طبیعی است، پس به پرکاری تیروئید تحت بالینی مبتلا هستید.
پرکاری تیروئید تحت بالینی به دو دسته تقسیم می شود:
ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی موافق نیستند که پرکاری تیروئید تحت بالینی نیاز به درمان دارد. این به دلیل عدم وجود مطالعاتی است که اثربخشی درمان را نشان دهد.
ارائه دهندگان مراقبت های بهداشتی توصیه می کنند که بیشتر افراد مبتلا به پرکاری تیروئید، به جای شروع درمان، از یک اصل انتظار و دید پیروی کنند تا مطمئن شوند: آیا خود به خود برطرف می شود؟
ارائه دهندگان ممکن است درمان را برای افرادی که سطح TSH همیشه کمتر از 0.1MIU/L دارند توصیه کنند اگر:
درمان به طور کلی برای زنان باردار توصیه نمی شود.
درمان پرکاری تیروئید تحت بالینی به علت آن بستگی دارد.
در صورت وجود تیروتوکسیکوز چند ندولار یا تک ندولار، درمان اغلب با ید رادیواکتیو است.
ید رادیواکتیو: یک داروی خوراکی است که توسط سلول های تیروئید پرکار جذب می شود تا به سلول ها آسیب برساند و باعث کوچک شدن غده تیروئید و کاهش سطح هورمون آن در عرض چند هفته می شود.
ترجیحاً درمان با داروهای ضد تیروئید و ید رادیواکتیو در صورت وجود بیماری گریوز.
داروهای ضد تیروئید از تولید هورمون توسط تیروئید جلوگیری می کنند (مثلاً متیمازول و پروپیل تیوراسیل).
هیچ کاری نمی توان برای پیشگیری از پرکاری تیروئید آشکار یا تحت بالینی انجام داد.
اگر ید کافی در رژیم غذایی خود دریافت نکنید، ممکن است به پرکاری تیروئید تحت بالینی یا آشکار مبتلا شوید، که در مورد تیروتوکسیکوز صدق می کند.
هر مورد بسته به دلایلی که منجر به آن می شود متفاوت است، به ندرت پیش می آید که پرکاری تیروئید تحت بالینی به پرکاری تیروئید آشکار تبدیل شود و این ممکن است در افرادی با سطح TSH بسیار پایین (کمتر از 0.1 mIU/L) رخ دهد.
پرکاری تیروئید تحت بالینی ممکن است با شرایط زیر همراه باشد:
در صورت بروز علائم پرکاری تیروئید تحت بالینی مانند: احساس عصبی یا بی قراری و تپش قلب، در تماس با پزشک خود تردید نکنید.
پزشک شما ممکن است آزمایش خون تجویز کند تا متوجه شود: آیا فعالیت آشکار تیروئید دارید یا خیر؟
هنوز بحث های زیادی در مورد نیاز به درمان پرکاری تیروئید تحت بالینی وجود دارد. این امر به دلیل کمیاب بودن مطالعات مرتبط با این موضوع است و بهترین اقدام برای آن برقراری ارتباط با ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و درمانی برای یافتن گزینه های موجود برای مدیریت شرایط است و هر فرد و هر موردی منحصر به فرد از دیگران است.
همچنین بخوانید:
پرکاری تیروئید: علل، علائم، تشخیص و درمان
پرکاری تیروئید: علل، علائم، تشخیص و درمان
مترجم: سوزان محمد
ممیزی: هادیه احمد زکی
نقد: لوبنا حمزه
ما محصولات ارگانیک و کاملا طبیعی را به سراسر کشور ارسال و به فروش می رسانیم تا به بهبود سلامتی شما کمک کنیم. به وب سایت ما خوش آمدید ، امیدواریم که از محصولات ما لذت ببرید.
بک لینک ها: