ارزشهای مرجع تغذیهای مجموعهای از مقادیر است که نیازهای غذایی توصیه شده روزانه، حداقل نیاز روزانه و حداکثر مقادیر مجاز روزانه را برای هر ماده مغذی تعریف میکند. توسط موسسه پزشکی آکادمی های ملی در اواسط دهه 1990 توسعه یافت. امروزه به عنوان بخش بهداشت و پزشکی آکادمی های ملی علوم، مهندسی و پزشکی شناخته می شود.
کانادا و بریتانیا مقادیر مرجع غذایی مشابهی دارند.
مقادیر مرجع تغذیه ای برای ویتامین ها، مواد معدنی، چربی ها، پروتئین، فیبر، قندها و حتی آب وجود دارد. ارزشهای مرجع تغذیهای برای رژیمشناسانی که رژیمهای غذایی را تجویز میکنند بسیار مفید است، زیرا این ارزشها به آنها کمک میکند تا رژیمهای غذایی متعادلی طراحی کنند که به مصرفکنندگان و مشتریان اجازه میدهد تا تمام مواد مغذی مورد نیاز خود را هر روز دریافت کنند.
ارزش غذایی مرجع بر اساس سن و جنسیت متفاوت است. اما این در مورد همه مواد مغذی صدق نمی کند. به عنوان مثال، RVs برای آهن در مقایسه با سلنیوم، که RVs یکسان برای همه نوجوانان و بزرگسالان دارد، بر اساس سن و جنسیت بسیار متفاوت است. مقادیر مرجع غذایی (NRVs) همچنین برای زنان باردار یا شیرده ایجاد شده است زیرا معمولاً به بیشتر مواد مغذی نیاز دارند.
تخمین زده می شود که متوسط دریافت روزانه رژیم غذایی نیازهای نیمی از افراد سالم هم جنس و هم سن را برآورده کند. این اغلب توسط متخصصان تغذیه زمانی استفاده می شود که آنها نیاز به فرموله کردن رژیم غذایی برای گروه های بزرگ و محققان در زمینه تغذیه دارند. یعنی مصرف کننده عادی نیازی به توجه به آن ندارد.
یک ارزش تغذیهای مرجع که نشاندهنده میانگین سطوح مصرف مواد غذایی روزانه است که نیازهای تغذیهای 98 درصد افراد هم جنس و هم سن را برآورده میکند.
در اینجا دانستن میانگین نیازهای تخمینی مفید است، زیرا مصرف غذایی توصیه شده برای هر ماده غذایی خاص محاسبه می شود.
مهمترین چیز در مورد دریافت غذایی توصیه شده این است که وقتی به ارزش روزانه مورد نیاز خود برای یک ماده مغذی خاص برسد، فرد را از کمبود آن ماده مغذی دور می کند.
به عنوان مثال، RDA برای ویتامین C برای زنان هفتاد و پنج میلی گرم در روز است. و وقتی زنی به اندازه کافی غذاهای حاوی ویتامین C می خورد تا به این مقدار برسد، بدنش سرشار از ویتامین C می شود. لازم است هر روز مقداری میوه و سبزی بخورید.
یکی از ارزشهای تغذیهای مرجع، که مشابه میزان مصرف توصیهشده در رژیم غذایی است، اما به اندازهای دقیق نیست، زیرا دانشمندان علوم تغذیه در آن زمان نمیتوانستند هم میانگین نیازهای تخمینی و هم دریافت توصیهشده رژیمی را تعیین کنند. در حالی که به اندازه کافی دقیق نیست، مصرف کافی هنوز بر اساس علم خوب است، بنابراین یک تخمین عالی برای برنامه ریزی وعده های غذایی است.
به عنوان مثال، میزان دریافت کافی پتاسیم برای مردان 3400 میلیگرم و برای زنان بین 19 تا 50 سال 2600 میلیگرم است. البته این عدد در مورد افرادی که دارای اختلال در دفع پتاسیم هستند صدق نمیکند. مصرف کافی یک ارزش عالی برای برنامه ریزی رژیم غذایی است. و درست مانند ویتامین C، خوردن میوه و سبزیجات کافی بدون هیچ مشکلی، میزان مصرف کافی را تامین می کند.
یک مقدار مرجع رژیمی که نشان دهنده حداکثر مقداری است که می توان از یک غذای خاص بدون تأثیر بر سلامت افراد هم سن و جنس خورد. حداکثر سطح قابل قبول هنگام مصرف مکمل بیشترین اهمیت را دارد. زیاده روی در مصرف یک ماده مغذی غیر معمول نیست. با این حال، بسیاری از مواد مغذی در صورت مصرف زیاد در طول زمان می توانند خطرناک باشند.
مصرف رژیم غذایی باید با یک متخصص تغذیه یا پزشک مشورت شود تا اطمینان حاصل شود که مقادیر بیش از حدی که می تواند برای سلامتی مضر باشد، نخورید. مصرف بیش از حد برخی از مواد مغذی می تواند یک مشکل واقعی باشد.
نمونه ای از حداکثر سطح قابل قبول ویتامین A است. مصرف بیش از 3000 میکروگرم در روز می تواند منجر به سمیت ویتامین A و مشکلات کبدی شود. زنان بارداری که روزانه بیش از حد ویتامین A مصرف می کنند و نوزادانشان بیشتر در معرض ابتلا به برخی نقص های مادرزادی هستند.
اخیراً برای غلبه بر محدودیت های مربوط به دریافت مواد مغذی و خطر ابتلا به بیماری مزمن اضافه شده است. طبق اعلام موسسه ملی بهداشت.
جایگزین سایر ارزش های غذایی مرجع نمی شود، بلکه روش ارزیابی شواهد خطر بیماری مزمن را در رابطه با مقادیر رژیم غذایی مرجع تغییر می دهد. به طور خلاصه، این امکان پیشنهاد مواد مغذی را فراهم می کند که انتظار می رود خطر ابتلا به بیماری مزمن را کاهش دهند. سدیم و پتاسیم دو ماده مغذی اولی بودند که در این مدل توسعه یافته NDV ارزیابی شدند.
مطمئناً یک متخصص تغذیه این را دقیقاً می داند، اما برای مصرف کننده معمولی که فقط سعی می کند بفهمد هر روز چه غذاهایی بخورد نیز مفید است. بازگشت به مقادیر مرجع تغذیه و ردیابی ارزش غذایی غذاهایی که مصرف می کند به او این امکان را می دهد که بداند تمام مواد مغذی ضروری را به اندازه کافی دریافت می کند.
قبل از اینکه اینترنت به بخشی از زندگی روزمره ما تبدیل شود، این کار دشواری بود. اما امروزه، با سایتهایی مانند کالری شمار و MyPlate، تنها کاری که باید انجام دهید این است که یک نمایه ایجاد کنید، غذاهایی را که میخورید (یا میخواهید بخورید) هر روز یادداشت کنید و سایت همه چیز را متوجه خواهد شد.
ارزش روزانه توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده طراحی شده است تا به مصرف کنندگان کمک کند تا اطلاعات بیشتری در مورد مواد مغذی موجود در غذاهای بسته بندی شده خریداری کنند. ارزش روزانه مشابه میزان مصرف توصیه شده رژیم غذایی یا مصرف کافی است، اما همیشه یکسان نیست زیرا سن یا جنسیت را در نظر نمی گیرد. در عوض، مقادیر روزانه بر اساس کالری دریافتی روزانه است، و هنگام نگاه کردن به برچسبهای مواد مغذی غذاها، مقادیر روزانه به صورت درصد 《% DV》 ظاهر میشوند که به شما امکان میدهد درصد ارزش روزانه این مواد مغذی را بدانید. که توسط یک واحد از آن محصول غذایی برآورده می شود.
برچسب های تغذیه ای برای همه غذاهای بسته بندی شده الزامی است، اما همه مواد مغذی لیست نمی شوند. اغلب کالری، چربی، کلسترول، چربیهای ترانس، قندها، پروتئین، کربوهیدراتها، فیبر، کلسیم، آهن، سدیم، ویتامین A، ویتامین C را نشان میدهد. گاهی اوقات ویتامینهای بیشتری بسته به سازنده مواد غذایی است.
همچنین بخوانید:
آیا مولتی ویتامین ها لزوماً سلامت شما را بهبود می بخشد؟
ارزش غذایی جایگزین های گوشت کمتر از آن چیزی است که تبلیغ می شود!
مترجم: شهاب شاعر
حسابرسی: رغد ابوراغب
ما محصولات ارگانیک و کاملا طبیعی را به سراسر کشور ارسال و به فروش می رسانیم تا به بهبود سلامتی شما کمک کنیم. به وب سایت ما خوش آمدید ، امیدواریم که از محصولات ما لذت ببرید.
بک لینک ها: