گوش یک عضو دوتایی است که در دو طرف سر قرار دارد و به عملکرد شنوایی و حفظ تعادل کمک می کند. تحت تأثیر طیف وسیعی از مشکلات سلامتی مانند عفونت، وزوز گوش، بیماری مونیه، اختلال شیپور استاش و غیره است و مراقبت از سلامت گوش به دلیل اهمیت عملکرد آن ضروری است.
گوش ها در دو طرف سر، درست بالای لوب های گیجگاهی قرار دارند که بخشی از مغز است که مسئول شنوایی، گفتار، حافظه و برخی از احساسات است.
گوش صداها را تشخیص و تجزیه و تحلیل می کند و دو عملکرد را انجام می دهد:
امواج صوتی وارد مجرای شنوایی خارجی شده و باعث ارتعاش پرده تمپان می شود. ارتعاش به استخوانچه های شنوایی در گوش میانی منتقل می شود که صدا را تقویت کرده و به گوش داخلی منتقل می کند. گل مژه در گوش داخلی صدا را به انرژی الکتریکی تبدیل می کند که از طریق رشته های عصبی به مغز می فرستد.
گوش داخلی شامل کانال های نیمه ماه پر از مایع است که با گیرنده های مو مانند پوشیده شده اند. هنگامی که سر حرکت می کند، مایع درون این کانال های حلقه مانند حرکت می کند و موها حرکت می کنند، که به نوبه خود این اطلاعات را از طریق عصب دهلیزی به مغز منتقل می کنند. بر اساس این اطلاعات، مغز سیگنال هایی را برای حفظ تعادل به عضلات ارسال می کند.
گوش از سه بخش اصلی تشکیل شده است: گوش خارجی، میانی و داخلی.
قسمت قابل مشاهده گوش است. این شامل پینا – که بیشتر مردم در اصطلاح گوش به آن میگویند – شامل غضروفهایی با برآمدگیهای پوشیده از پوست، و مجرای شنوایی خارجی که حاوی غددی است که ماده مومی شکلی به نام سرومن ترشح میکند و به غشای تمپان ختم میشود که قسمت بیرونی را جدا میکند. گوش از گوش میانی
از سمت داخلی پرده تمپان شروع کنید. شامل سه استخوان کوچک چکش، سندان و رکاب است که ارتعاشات صوتی را از غشای تمپان به گوش داخلی منتقل می کند. همچنین حاوی شیپور استاش یا کانال گوش حلق است که به کاهش فشار اتمسفر در گوش کمک می کند.
این شامل دو جزء اصلی، حلزون و مجاری نیم دایره است. حلزون گوش اندام شنوایی است و ساختاری حلزون مانند است که شامل اتاقک های پر از مایع است که با موهای ریز پوشیده شده است. هنگامی که امواج صوتی به سمت آن می روند، موها مرتعش می شوند و تکانه های الکتریکی را به مغز می فرستند.
کانالهای نیم دایرهای که به نام هزارتو شناخته میشوند، وظیفه تعادل را بر عهده میگیرند و به مغز میگویند که سر را به کدام سمت حرکت دهد.
گوش تحت تأثیر بسیاری از بیماری ها مانند عفونت ها، عفونت ها، گوش شناگر، اختلال شیپور استاش و بسیاری موارد دیگر قرار می گیرد.
یا اوتیت مدیا آنها معمولاً زمانی رخ می دهند که باکتری ها یا ویروس ها در گوش میانی به دام می افتند و کودکان را بیشتر از بزرگسالان تحت تأثیر قرار می دهند. درمان معمولاً شامل آنتی بیوتیک است و ممکن است در موارد شدید نیاز به تخلیه گوش داشته باشد.
این کانال گوش میانی را به حلق متصل می کند و وظیفه تنظیم فشار در گوش میانی هنگام خمیازه کشیدن، قورت دادن و عطسه کردن را بر عهده دارد. این اختلال زمانی رخ می دهد که این کانال مسدود شود و علائمی مانند وزوز گوش و غش کردن صداهای قابل شنیدن و همچنین احساس پری گوش و گاهی درد ایجاد کند.
یا اوتیت خارجی این یک عفونت گوش خارجی است که توسط باکتری ها یا مخمرها در نتیجه ورود آب به گوش ایجاد می شود. همچنین می تواند ناشی از اسپری های مو یا سایر مواد حساسیت زا باشد. همچنین پس از ضربه به گوش ناشی از جوانه های پنبه که به هیچ وجه توصیه نمی شود، شایع است.
این بیماری در اثر عفونت، کبودی، صداهای بلند و ورود اجسام خارجی به داخل گوش ایجاد می شود. این آسیب معمولاً طی چند هفته خود به خود بهبود می یابد، اما ممکن است نیاز به ترمیم جراحی با تمپانوپلاستی داشته باشد.
این ایجاد یک استخوان سازی غیر طبیعی در گوش میانی است. بازسازی استخوان یک فرآیند طبیعی است که با افزایش سن اتفاق میافتد و طی آن بافت استخوانی موجود تجدید میشود، اما عدم تعادل در این فرآیند منجر به مشکلات سلامتی میشود. ممکن است منجر به سفت شدن استخوانچه های شنوایی و جلوگیری از ارتعاش آنها شود که در نتیجه روند انتقال صداها مختل می شود و درمان این عارضه نیاز به جراحی دارد.
در اینجا، پوست اطراف گوش معمولاً در اثر ضربه یا جراحت، مانند آسیبهای ورزشی و جراحیهای گوش، یا از گوشواره، عفونی میشود. درمان شامل تجویز آنتی بیوتیک است و ممکن است نیاز به مداخله جراحی برای تخلیه چرک از ناحیه آسیب دیده داشته باشد.
بیمار از حملات ناگهانی سرگیجه رنج می برد که اغلب با حالت تهوع و استفراغ همراه است. درمان دارویی و فیزیوتراپی است.
یک بیماری مزمن که بر گوش میانی تأثیر می گذارد. علائم شامل سرگیجه و احساس پری گوش است. این وضعیت معمولاً با گذشت زمان خود به خود بهبود می یابد و موارد شدید ممکن است به درمان جراحی نیاز داشته باشد.
مانند زخم، شکستگی و کبودی. صدمات شدید ممکن است برای حفظ شنوایی یا به دلایل زیبایی نیاز به درمان جراحی داشته باشد.
کلوئیدها، کیستهای چربی، تومورهای استخوانی یا استئومها و آدنومها میتوانند خوشخیم باشند و معمولاً به درمان جراحی نیاز دارند. یا بدخیم مانند ملانوما و کارسینوم سلول بازال یا سنگفرشی. درمان در این مورد به عوامل متعددی مانند نوع تومور، مرحله آن، گسترش آن و وجود متاستاز به سایر نقاط بدن بستگی دارد.
در اینجا علائمی وجود دارد که ممکن است نشان دهنده یک مشکل سلامتی در گوش باشد:
ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی ممکن است تحقیقات مختلفی را برای معاینه گوش انجام دهد، از جمله:
یک تست شنوایی ساده که شامل استفاده از گوشی است و از آزمودنی خواسته می شود هنگام شنیدن صدایی خاص دست خود را بالا بیاورد. هدف آن بررسی کمترین شدت صدایی است که بیمار می تواند در فرکانس های مختلف بشنود.
برای بررسی عملکرد غشای تمپان و وجود پارگی در آن استفاده می شود.
پزشک ممکن است آزمایش گفتار را برای بررسی توانایی بیمار در شنیدن و تکرار کلمات انجام دهد.
پزشک الکترودهایی را روی سر بیمار قرار می دهد که فعالیت مغز را کنترل می کند. هدف این آزمایش بررسی پاسخ مغز به صداهایی است که از طریق گوشی شنیده می شود. این اغلب برای افرادی که قادر به تکمیل معاینه شنوایی شناسی استاندارد نیستند اعمال می شود.
آزمایشی که عملکرد حلزون را ارزیابی می کند. هنگامی که صدا به گوش داخلی می رسد، مژک های درونی به ارتعاش در می آیند و صداهای بسیار ضعیفی به نام انتشارات آکوستیک تولید می کنند که به گوش میانی باز می گردند. تشعشعات صوتی در افرادی که کم شنوایی قابل توجهی دارند کاملاً وجود ندارد.
در اینجا چند نکته برای حفظ سلامت گوش آورده شده است:
همچنین بخوانید:
آیا وزوز مکرر با یک بیماری جدی مرتبط است؟ و درمان او چیست؟
اوتیت میانی حاد: علل، علائم، تشخیص و درمان
مترجم: رضوان مرحی
حسابرسی: جعفر الجزیری
ما محصولات ارگانیک و کاملا طبیعی را به سراسر کشور ارسال و به فروش می رسانیم تا به بهبود سلامتی شما کمک کنیم. به وب سایت ما خوش آمدید ، امیدواریم که از محصولات ما لذت ببرید.
بک لینک ها: